سلام علیکم! تاریخ صدر اسلام، برای همه ما نکاتی دارد که اگر به آن دقیقتر نگاه کنیم به درسهای مهمی برخواهیم خورد. یکی از آن موارد، برخورد طلحه، زبیر و علی (ع) است. تا زمانی که حضرت علی به خلافت نرسیده بود بین این یاران قدیم پیامبر برخوردی پیش نیامده بود. اما همینکه موضوع قدرت و قدرت گرفتن رخ داد اختلافات خود را نشان دادند.
آیا طلحه و زبیر انسانهای کمی بودند؟ آنها که از معدود افراد لقب گرفته از پیامبر بودند چرا اینگونه شدند؟ طلحه الخیر و زبیر سیف الاسلام و عائشه ام المومنین همسر پیامبر اسلام و بسیاری دیگر از صحابه و نزدیکان، همگی دشمن علی (ع) شدند. آیا فامیل بودن و لقب گرفتن و رابطه نزدیک داشتن و یک زمانی کارهای خوب کردن برای برحق بودن کافیست؟ همه اینها را گفتم تا یک جمله از امام را یاد آوری کنم قریب به این مضمون که هرچه درباره افراد گفته باشم، میزان حال فعلی افراد است. والعاقبه للمتقین.
